ایران من! الان به این فکر می کنم که درباره ی تو هیچ آرزویی نمی کنم ولی عجیب نیست اگه یه صبحی بیدار شدم و دیدم اتفاقهای زیادی افتاده! حتی اگر همش به خودمون بگیم که غیر ممکنه!
این قانون دنیاست،این اتفاق زیاد می افته که چیزی رو اونقدر دوست داشته باشی که برات پیش بیاد.
و راستش تو که غریبه نیستی من خونه ی آخر شجاعتم توی این کشتارگاه و زندان همین آرزو کردن ،منتظر موندن و آه کشیدنه!
+ نوشته شده در چهارشنبه دهم تیر 1388ساعت 13:8 توسط ماندا
|
